2009 boekbespreking voor Sobat: 'Pasar Malam' Op schoot - pagina 2

 

 

Op 3 juli I959 is de opening van de eerste Passar Malam een feit. Het festijn speelt zich af op duizend vierkante meter van de Grote Zaal van de Dierentuin, het duurt drie dagen en er komen drieduizend Indische Nederlanders en sympathisanten op af. Van winst maken is weinig sprake, maar direct is er al die drive van de organisatie om door te gaan.

 

Deze eerste passar mag dan nog het karakter van een fancy-fair hebben, de belangrijke thema's van de Indische cultuur, het hoogstaande culinaire aspect en de creatie van het ontmoeten, staan meteen op de kaart. In 1959 wordt eveneens de Indische Kunstkring opgericht en in 1960 de Stichting Tong Tong.

 

Ellen en Rogier

Tjalie Robinson en Mary Brückel-Beiten mogen dan inspirator en initiatiefnemer zijn van de Pasar Malam Tong Tong, het stokje van het uitvoerend werk komt al gauw terecht bij Ellen Derksen en Rogier Boon. Ellen Derksen, in 2008 directeur van de Pasar Malam Besar en voorzitter van Stichting Tong Tong, werkt eind jaren '50 van de vorige eeuw als vrijwilliger bij Tjalie. Derksen helpt bij het uittypen van brieven en het plakken van adresbandjes. Ellen Derksen en Rogier Boon, beeldend kunstenaar en illustrator, oudste zoon van Tjalie, trouwen in 1963. Zij zijn degenen die de Pasar Malam in de jaren '60 uitbouwen. Tjalie Robinson vertrekt in 1962 met zijn gezin naar Amerika om daar een Engelstalige Tong-Tong op te zetten en de Nederlandse versie van het tijdschrift komt op de schouders van het echtpaar Boon-Derksen terecht. Er is correspondentie tussen vader een zoon. Een bron waar Koning regelmatig uit put. Het jonge tweetal heeft succes. Rogier schrijft in 1964 aan zijn vader: "Dit is de eerste PM-opening geweest met 'hoge gasten'. Indonesië liet zich vertegenwoordigen door Sharif die twee dames meenam." Klachten gaan ook de oceaan over: "We hebben werkelijk vanaf het begin tot het eind alles ZELF en in ONS EENTJE gedaan en de rest van TT gaat vroeg naar huis en vroeg onder de wol."

 

In 1966 houdt Tjalie het echter voor gezien in Amerika en terug in Nederland neemt hij samen met zijn echtgenote Lilian Ducelle het tijdsc hrift weer zelf ter hand. Zakelijke verwikkelingen zorgen voor verwijdering in de familie. Ellen Derksen moet de Pasaradministratie afstaan, die drie maanden later door mevrouw Eckhardt, de onbetaalbare huishoudster van Prins Mauritslaan 36, bij het huisvuil op de stoep wordt herkend, naar binnen wordt gehaald en bij Ellen Derksen in bewaring wordt gegeven. Ellen, Rogier en hun dochter Siem wonen nog boven de redactie van het tijdschrift. Tjalie komt 'op zeker moment' naar boven en heeft het volgende verzoek voor Derksen: "Wil jij die Pasar Malam toch maar weer organiseren?" Het is nog kort dag en volgens Derksen lukt het organiseren van de negende Pasar Malam dankzij de geredde administratie! Waarna de Pasar-trein weer op gang komt en voor de ogen van de buitenstaander alsmaar doordendert.

 

 

↑ top